Malawi. Stromen van zegen.

Toen ik pas uit Malawi terug was zongen we in de kerk Psalm 72.

 

De bergen zullen vrede dragen,
De heuvels heilig recht;
Hij zal hun vrolijk op doen dagen,
Het heil, hun toegezegd.
’t Ellendig volk wordt dan uit lijden
Door Zijnen arm gerukt;
Hij zal nooddruftigen bevrijden;
Verbrijz’len, wie verdrukt

 

Ieder jaar bezoek ik Malawi drie keer. Meestal voor een periode van een maand. In juni wist ik dat de oogst buitengewoon goed was. In de afgelopen jaren was de oogst steeds mislukt. Als boosdoener wordt dan El Nino genoemd. Volgens anderen komt het van de opwarming van de aarde. Feit is dat de mensen in Malawi al heel lang hebben geaccepteerd dat zij onvoldoende eten hebben. Het gevolg is dat velen zijn ondervoed. Vooral kinderen. Hun ontwikkeling blijft ver achter vergeleken bij ons die alle mogelijke kwaliteitsvoedsel altijd bij de hand hebben.

 

Met ons project Food For LiFe leren wij de deelnemers hoe ze op een andere manier hun mais kunnen verbouwen. Daarbij leren wij hen hoe ze gebruik kunnen maken van verrijkte compost en de dagelijkse dauw. Malawi is een groen land. In het voorjaar en in de zomer lijkt het op de Veluwe. Net zo groen. Hun grond is net zo arm. Wat hier kan moet daar ook kunnen, dacht ik toen. Dat is ook de gedachte achter ons systeem. Net als op de Bijbelbelt leven mensen dicht bij God. Het verschil is dat wij leven in overvloed en zij in armoede en honger.

 

Terug uit Malawi werd ik gedeprimeerd van de vraag waarom zij, die zo dicht bij God leven, jong sterven omdat ze te weinig of geen eten hebben, terwijl Nederlanders die God vaarwel hebben gezegd steeds ouder worden.

 

Toen ik dat in Malawi aan Mussah vroeg antwoordde hij met een kort verhaaltje. Hij vertelde; “Ik reed met een blanke man door de bush. Daar zagen we een jonge vrouw uit haar piepklein huisje komen. Vel over been. Ze zwaaide naar de auto en glimlachte. De blanke vroeg  “Mussah hoe kan het nu toch. Bijna dood en toch zwaait en lacht ze naar ons. Mussah zei tegen zijn passagier “zij heeft de vrede van God in haar hart. De vrede die alle verstand te boven gaat”.

 

Ja maar. God zal het ellendig volk toch bevrijden door Zijn sterke arm? Nou, in Malawi zie je daar echt helemaal niets van. Alleen maar ellende ? Nou nee. Dat echt níet. Mensen zijn heel blij en dankbaar. Dankbaar met het leven dat zij hebben. Nooit weten ze of ze iedere dag wel iets te eten hebben. Toch blij en dankbaar. De mensen die geen eten hebben zijn toch nooddruftig, dacht ik steeds. Ik liep vast en kon er maar geen grip op krijgen.

 

In een land waar mensen zo heel dicht bij God leven en jaar op jaar doodgaan van de honger. Honger lijden. Ik sprak erover met mensen in mijn omgeving maar kwam er niet uit. Ik liep tegen een muur en werd er bijna opstandig van. Totdat iemand tegen mij zei “Bo kijk nou toch eens wat God doet. 700.000 kilo maiskorrels. 40 vrachtauto’s met mais rijden door Malawi. Zóvoedt God de hongerigen die tot Hem roepen. Dát doet God door jullie project. Stromen van zegen.

 

Komend seizoen willen we graag starten met 4.000 boeren. Normaal zijn dat dan 10.000.000 bordjes pap. Tien miljoen. We bidden God of Hij het wil zegenen met stromen van zegeningen. Wilt u mee bidden ? Wilt u mee doen ? www.helpmalawi.nu

 

Help Malawi

www.helpmalawi.nu

DUURZAME LANDBOUWMETHODE GEEFT OP DIT MOMENT AAN. 2.058 GEZINNEN . 1 JAAR TE ETEN. Onze landbouwmethode is minder afhankelijk van regenval en geeft tot 7x meer opbrengst

2017-09-05T21:07:55+00:00